Home sweet home

Stitch back home after 9 months

 

Soms zit het tegen, soms zit het mee! Vannacht zat het mee! Na negen maanden wachten was hij er weer. Onze kater Stitch! Geboren al weer een aantal jaren geleden. Na een dramatische bevalling van moeder, op mijn buik! Samen met nog een paar schattige zusjes! We wilden hem graag houden want hij klom en hing het allerhoogst in de gordijnen! En hij ‘praat’, hele verhalen!
En na dat eerste jaar eigenaar te zijn geweest van zowel een stoere baby-kater, zijn moeder en zijn oom, was hij zomaar verdwenen!
Wat hebben we in paniek gezeten, vooral Miniman! Posters opgehangen etc. Inmiddels zijn we deskundigen op kater-Stitch-level en verdwijnt hij elk jaar. Om tegen de winter weer terug te komen! Maar dit jaar duurde het wel heel lang voordat hij op kwam dagen. We hebben hem minstens negen maanden niet gezien! En hij ons dus ook niet.

En wat is er een hoop veranderd. Zijn tuin, zijn schutting, zijn gehele huis. Alles verbouwd! En dan nog erger… een nieuwe hond die behoorlijk kan blaffen tegen katten die hij niet kent! En Stitch kent hij niet dus Harley ging vannacht helemaal uit zijn dak door die veel te grote kater (2x zo groot als het hondje zelf) die zomaar wilde binnen lopen met  veel gemiauw!
Ik kon het niet laten en heb toch Husband even gebeld! Die is nog even wezen kijken naar de ‘verloren zoon’ , ook al was het dan midden in de nacht!
De verloren zoon is terecht. Zijn moeder poes is blij, zijn oom kat is blij!
Kortom; inmiddels weer in bezit van 3 katten, 2 hondjes en een pony! Het lijkt hier wel een kleine boerderij!
Laat het maar gaan vriezen, de winter kan beginnen, Stitch is veilig thuis! Home sweet home!