2008 vs 2009

(vanavond zijn wij al begonnen)

Het was een zeer bewogen jaar. Zowel algemeen als persoonlijk. Zo hebben we een heerlijke vakantie gehad. Zijn er nieuwe kiddies geboren. Mensen kwamen en mensen gingen. Loopt de zaak goed, maar het vergt heel veel energie en tijd. Hebben we een nieuwe pup Diesel in ons gezin. Hebben we afscheid genomen van onze ander hond Nina. Hadden we te weinig tijd voor elkaar. Ben ik gestart met een nieuw project. Hebben we erg slecht nieuws over de gezondheid van Miniman. Is Prinses in een jaar een puber geworden. Kwam er eindelijk wat nieuws aan het 24 front. Werd True Blood uitgezonden (eindelijk). Heb ik 4 verschillend kapsels gehad die allen niet voldeden. Hadden we tijdelijk zomaar twee huizen. Heb ik een superauto gekocht. Heb ik heel veel boeken gekocht!

Dus volgend jaar ga ik door met mijn project. Werken we waarschijnlijk nog te hard. Verwen ik alle kiddies misschien nog steeds teveel. Ga ik genieten van onze Diesel. Afscheid nemen van groep 8 van Prinses. Gaat ze naar de middelbare Pfff.  Ga ik heel veel lezen. Mag er drie kg af. Gaan we er een positief jaar van maken met Miniman. Staat er een grote verbouwing in de agenda. Ga ik me alleen nog maar focussen op mensen die er echt toe doen. Ga ik naar NY. En wil ik vaker naar het strand! Me verheugen op het nieuwe seizoen 24. Wil ik vaker op tijd naar bed!

have a nice 2009

Zonder string….. maar geweldige kerst.

Eerste kerstdag in een leuke omgeving doorgebracht. Hoewel het van een zeer hoog volvo-saab-bmw-suf gehalte was, hebben wij ons enorm vermaakt. We vieren hier elk jaar de kerst. Heerlijk restaurant, bij een groot haartvuur vermaken de kinderen zich. Totdat de kerstman langskomt om kadootjes uit te delen. Zo’n Burberrydomme trut trok -en passant- nog wel even een duur kadootje uit Prinses haar handen. Maar Prinses liet zich niet kennen en gaf haar van katoen door een nog veel duurder kadoo te pakken. Het geen Mevrouw Burberry niet leuk vond, maar die had het nakijken. Met broekrokkenteef nr 2 had ze het gelukkig niet aan de stok, die wilde met liefde een suf geweer ruilen voor een giga doos lego. (voor ons veel educatiever, we houden niet zo van vechtdingen).

De kaviaar heb ik met mate genuttigd. Het meeste heb ik aan Husband gevoerd. Kaviaar; klinkt nog wel, maar visse-eieren al weer een stuk minder. Voor de rest was zowel het gezelschap als het diner formidabel te noemen al zeg ik het zelf.
Tweede kerstdag was ook super. Toen was het echter in een gewoon huis. Maar ook heerlijk gegeten en prettig gezelschap!

Derde kerstdag was vandaag. We lagen met alle zussen, broers, zwagers, nichtjes & neefjes in het zwembad. Dit nadat Miniman & Diesel een hele leuke hondentraining hadden gehad. En het was feest! Daarna voor alle kiddies patat etc. Alleen zat het wat ongemakkelijk, want hoewel ik als toppost geloof ik nog altijd bovenaan sta met mijn stringstukje, was ik die vanmiddag in het zwembad ineens kwijt. Dus zonder in een spijkerbroek. Husband vond het spannend! Miniman lag blauw van het lachen: haha, zonder onderbroek haha! (lieverd die draag ik niet, duhu)
Vanavond spelletjes gedaan met Miniman en Husband. Prinses hangt rond in de disco!!

Kortom, zonder string, maar geweldig kerst! Nu nog een paar dagen volhouden om niet te werken. (heb maar 3 uurtjes gewerkt deze kerstnachten) Dan gaan we vast een geweldig nieuwjaar in!!

Hope u have nice days!!

computer killing

Just a good song

Bam-mam

Bam-mam. Dat is een ietsje verschil van de bom-moeder vanuit de jaren 70-80.  We noemen het bewust alleenstaande moeders.
Vrouwen die een kind willen en nemen (vooral dat laatste) omdat ze een zeer grote kinderwens hebben. Vaak zijn ze al wat ouder en horen de bio-wekker rinkelen. Maar ze worden steeds jonger. Een kind zonder vent verkrijg je o.a. door je aan te melden bij een kliniek. Er met een spuitje wat in te proppen (neuken daar hebben we het niet over want…. dan heb je nl een verwekker…. en die hebben rechten…oeps)

Dat zat ik dus vanavond te kijken. Ik weet het niet hoor! Ik heb er eens goed over na zitten denken. Weet niet of het wel zo handig is dit nieuwe Bam-Gedoe. Een kind heeft toch altijd recht op degene die hem/haar gemaakt hebben. (tuurlijk kan er van alles mis gaan; dood, mishandeling etc.zo werkt het) Ik ga echter even van de (ideale) omstandigheden uit. Dan heeft een kind toch gewoon recht op twee ouders. (of ze nou samen zijn of niet) Er is zelfs ooit een wetje voor veranderd. Wie vraagt er uberhaupt aan een kind of het geboren wil worden. Als je dan toch zo egotripperig wilt zijn om kinderen op de wereld te zetten, dan zorg je er in ieder geval voor dat de omstandigheden zo goed mogelijk zijn. Of ben ik nou gek?
Het is mijn generatie denk ik, en de generatie die na mij komt. Die denken allemaal maar dat ze rechten hebben. Rechten op geld, onderdak en nu dus ook al op het Kind. Maar ik geloof werkelijk dat het er allemaal niet zo rooskleurig aan toegaat. Er is steeds minder sociale controle. Er zijn steeds meer kinderen letterlijk -kinderen van de rekening-. We moeten allemaal zoveel. We willen allemaal te veel! Spullen, huizen, mooie kleren, dus veel te veel en veel te hard werken. Opdat we allemaal in een auto kunnen rijden en mooie spullen kunnen kopen. Op vakantie kunnen. En dan als extra-tje nog een kind. Maar wat als het tegenvalt? Hoe goed kan je dat van te voren inschatten? En wat als je je baan kwijtraakt? Je netwerk? Je gezondheid? Hoe moet het dan allemaal met dat kind?

Mijn inziens kosten kinderen veel liefde, tijd, geld maar bovenal veel energie. Een kind is een volwaardig mens hoor! (waren we dat ff vergeten?) Want dat vraagt de huidige maatschappij. Maar hebben deze moeders wel eens nagedacht wat het betekend als het kind een handicap heeft? Volgens mij niet. Ik weet wel zeker van niet! Dat is zelfs voor kinderen met twee liefdevolle ouders en een netwerk al een giga opgave! Als het extra zorg nodig heeft? Wie gaat dat voor haar rekening nemen? Ook die Bam-mama in haar eentje? Ik zie het haar nog niet doen! Zowel emotioneel als financiel niet.
Ik heb in zowel mijn werk als mijn prive teveel ellende gezien. Ik roep dan ook heel hard Niet Doen!! Ook al snap ik diep in mijn hart de wens wel. Ik ben nl ook een mama.

Alweer weekeind?

Ja hoor! Alweer weekeind? Hoe kan dat nou? Lijkt wel of ik alle dagen ertussen gewoon gemist heb!!
Veel gewerkt en geregeld. Een zieke Miniman (helaas). Een logerende Prinses. Een jarig klein broertje van 30, uhh. Ik wordt/ben echt een oude doos aan het worden.
Maja, de kerstboom staat! Husband en Miniman liggen samen op een oor, dus ik slaap vanavond niet mijn eigen bedje. We laten de mannen even de mannen. Eigen schuld, had ik maar niet zo laat thuis moeten komen.  Dan was mijn plekje nog niet bezet. Maja, als je ziek bent wordt je nu eenmaal het snelste beter in een groot bed, op je moeders plekje! (zo werkt dat-voor nu nog-)
Was nog even tussen door naar een concert geweest. Erg gezellig overigens! Het concert zelf was niet mijn smaak, maar ik was met mijn mama op pad. En dat was dan wel weer heel erg gezellig! Kan het een oudere dame nu eenmaal niet aandoen om nog -bier zuipend- naar Blof of zo te gaan. Dit was allemaal erg netjes, geen spijkerbroekpubliek bedoel ik dan. En Silly zag er dan ook uit om door een ringetje te halen. (tenminste dat vertelde mijn puberende dochter me, vlak voor ik haar wegbracht naar een vriendin om een nachtje te keten) En aangezien die meer verstand van de mode heeft dan ik momenteel, vertrouw ik maar op haar oordeel.

Morgen ben ik weer ziekenverzorgende, moet ik tussendoor aan het werk en moet ik nog een vergadering beleggen over een op handen zijnde verbouwing. Pfff!! Wens u allen een fijn en rustig weekeind toe, doe voorzichtig op de weg> hij was nogal glad toen ik daarnet naar huis reed.

Life is the best!!

Uitstappen  Miniman&Diesel

Vrijdag: Het was een geweldig weekeind. Snap de economische achteruitgang volkomen, al het geld van de Sint is omgezet in kadootjes voor Prinses en Miniman. En ook wijzelf zijn niet vergeten!
Zaterdag: Vrienden en vriendinnen over de vloer de gehele dag.
Zondag: Prinses heeft haar proefje gehaald. (supergaaf) En met Miniman & Diesel een heerlijk stuk gewandeld en daarna lekker ergens gegeten!

Life is the best! (jammer alleen dat ik vanavond weer aan de slag moet)

Snow

Woensdag gehaktdag!

Op deze woensdagmorgen hoorde ik wat stemmen rond het bed waarin ik nog heerlijk lag te slapen. De stemmen van Husband en Prinses. Ze klonken redelijk opgewonden doch slaperig. Kortom; reden voor mij om mijn ogen te openen en op mijn mobieltje te kijken wat naast mijn bed lag. 10 uur in de ochtend. Het kan toch niet waar zijn??? Ik schiet omhoog en kijk husband in het lachende gezicht. Verslapen! En niet zo’n klein beetje ook! Iedereen nog in pyama, of wat er voor door moet gaan. En veel te laat voor school. School was reeds gebeld en afgezegd. Want tegen de tijd dat we gedouched en ontbeten hadden was het al weer bijna tijd voor de schoolbel.

Een pyama dagje dus! Ik ben mijn bed weer ingekropen tot ik opnieuw stemmen hoorde op de eerste verdieping deze keer. Onze puberhond Diesel had een gehele plint opgegeten. Op zich niet zo bijzonder, maar dit is de eerste keer dat ik een huis bewoon waarvan er zelfs plinten gemaakt zijn. Dus erg jammer! Want nu moeten die weer vervangen worden, en dat gaat hier jaren duren durf ik te wedden. Wat een woensdag! Iedereen heeft nu inmiddels wel eindelijk zijn of haar kleding aan. Maar het voelt meer als zondag!