Puppy-gift

Nadat we vanmiddag terug reden vanaf het mortuarium om afscheid te nemen van een zeer dierbaar familielid (het zit Silly niet mee de laatste periode) en we even bij ‘ons’ restaurantje zaten…..  Zag ik Husband over de kaarsjes naar me kijken met zo’n lieve blik in zijn ogen. Omdat ik zo’n kutperiode van dode lieverds achter me aan lijk te slepen, had hij een kadootje voor me, dat mijn binnenkort te komen verjaardag en de rest van het jaar, toch weer wat vrolijker placht te maken!

We hebben eerste keus uit een nestje van een van de meest geweldige mama-honden die ik ken! Ja, ze is nl zwanger en ik mag een pup uitzoeken.  “Een pup…..hardstikke leuk maar hoe moet dat… dat wordt een chaos in huis, moet ik kilometers lopen, langs het strand ook als ik geen zin heb, kan hij wel goed met de hond opschieten, hoe zal onze hond reageren, wat als we met vakantie gaan, dat worden dan wel erg veel dieren in huis, weer een hond opvoeden kost ontzettend veel energie… en zo draaien mijn gedachten op volle toeren!”

Tegen-argument; je hebt binnenkort een prachtige nieuwe auto, waar makkelijk twee honden in passen. Zo’n klein hondje is zooooo schattig, de kinderen zullen het geweldig vinden. Onze hond is al vrij oud en als ze sterft is het niet zo stil in huis want katten zijn leuk hoor, maar een hond is toch wel erg gezellig! Als het een pup is ben je er tenminste niet bang voor! (want geloof het of niet, Silly is bang van honden, alle honden behalve Doberman’s en haar eigen hond)

Oh, wat moet ik nou? Een puppy of geen?