In de voetstappen van mijn vader…..
Liep ik toen ik een klein meisje was. Samen naar de stad, een ijsje kopen, naar de kermis, later zelfs samen naar zijn stamkroeg (niet te vaak helaas). Verhitte discussies over binnen- en buitenlandse politiek. Studie bespreken of zo maar kletsen aan de telefoon!
Nu loop ik weer in de voetstappen van mijn vader. Alleen is hij er niet meer. Al bijna drie maanden is hij er niet meer. En dus zijn we afgelopen week in de voetstappen van mijn vader gelopen. Naar zijn geboortedorp, waar mijn moeder wat oude vrienden bezocht. In een van zijn favo hotels geslapen (beetje te sjiek eigenlijk voor 2 kids). Gegeten waar hij mijn moeder altijd tracteerde op een heerlijke maaltijd van vele gangen. Mijn moeder nam afscheid door nog een keer in zijn voetstappen te lopen. Nu hand in hand met Miniman en Prinses, verhalen vertellend over hun geweldige opa!
Ik hoor haar vertellen, de verhalen van vroeger die hij mij ooit vertelde als een meisje van een jaar of tien. Nooit heeft hij de kans gehad om het zijn kleinkinderen te vertellen. Hoe zijn jeugd verliep voor dat hij in de kampen verdween. Dat hij toen wel gelukkig was ook al was er armoede! Ondanks alle verdrietige herinneringen vooral ook veel vrolijke! Zo hadden de kids zo’n prachtige kamer dat ze ons spontaan begonnen uit te lachen toen ze onze badkamer zagen! Vond het personeel van het hotel ze echt superlief! En mocht Miniman zelfs het gehele hotel onderzoeken als een ware speurder en speelde de eigenaar vrolijk mee!
We zijn weer thuis …. na een paar dagen te hebben rondgelopen ‘in de voetstappen van mijn vader’.
Dat was voor jou dus terug in
de tijd Silly,en al heeft je pa
het ze niet zelf meer kunnen
vertellen,ze kunnen zich er
nu een voorstelling van maken
Wat leuk om dat op die manier te doen. En eigenlijk zou je de verhalen en anekdotes die je je herinnert moeten opschrijven. Dan weet je dat later ook nog.
Ook toevallig, wij zijn dit weekend in Schwarzwald geweest. In de ‘voetsporen’ van de oma van mijn vrouw. We hebben daar in haar favo hotel geslapen, haar geboortehuis bekeken en in haar favo restaurant gegeten. Ook hebben we een deel van haar as uitgestrooid in het bos en er bloembollen bij geplant. Hele bijzondere ervaring.
Goedemorgen lieve Silly. Mijn vader overleed te jong en nee ik deed dit niet met mijn kinderen. Tenslotte was mijn broer nog geen jaar eerder overleden en was dat verdriet niet eens verwerkt. Toen mijn moeder overleed was ik ouder en denkelijk stabieler. Toen maakten we wel die wandelgang. De Efteling waar ik een hekel aan heb en mijn moeder geweldig vond.
Ik zie jullie dan lopen, lachend een traan die stiekem over het gezicht rolt en vooral terug denkend aan … Ik hou altijd vast aan zolang ik denk aan hen, bestaan ze nog voor deze generatie en hopelijk ook de volgende. Sterkte xus Moeke.
Wat een mooi integer verteld verhaal Silly. Ik denk dat je meer van je vader hebt dan dat je eigenlijk gedacht had!!!
Je vader zou hier heel blij mee zijn.. Een waar eerbetoon..
Wat mooi verwoord heb je dit. Alleen de titel al.
Groetjes Sjoukje
Het is en blijft natuurlijk een gemis, maar het is beter iets dan niets.
Een heerlijke terugblik voor de kinderen toch… Dat vergeten ze niet zo snel.
mooi!
-X-
wel heel bijzonder hoor dit, daar spreekt een diepe liefde voor je vader uit … ♥
A Happy Face
Put in your digital space
To Make you smile
Maybe for a while
For some happiness in your heart
And lots of love to take part
Goedemiddag lieve Silly. Ik heb heel weinig aan te vullen hier. Ik wens je dus gewoon een fijne donderdag verder toe xus Moeke.
gecondoleerd met het overlijden van je vader. Jammer dat je al afscheid heb moeten nemen. Dit vind ik trouwens wel een hele mooie gedachte. Om samen met mams en de kids de voetstappen door te nemen. Hopelijk heb je met eeen lach en een traan kunnen genieten.
liefs Diane
Hoi lieve Silly. Ik hoop dat je dit weekend lekker rustig aan kan doen en kan genieten van alles. xus Moeke.
Heel bizonder Silly….