In de voetstappen van mijn vader…..
Liep ik toen ik een klein meisje was. Samen naar de stad, een ijsje kopen, naar de kermis, later zelfs samen naar zijn stamkroeg (niet te vaak helaas). Verhitte discussies over binnen- en buitenlandse politiek. Studie bespreken of zo maar kletsen aan de telefoon!
Nu loop ik weer in de voetstappen van mijn vader. Alleen is hij er niet meer. Al bijna drie maanden is hij er niet meer. En dus zijn we afgelopen week in de voetstappen van mijn vader gelopen. Naar zijn geboortedorp, waar mijn moeder wat oude vrienden bezocht. In een van zijn favo hotels geslapen (beetje te sjiek eigenlijk voor 2 kids). Gegeten waar hij mijn moeder altijd tracteerde op een heerlijke maaltijd van vele gangen. Mijn moeder nam afscheid door nog een keer in zijn voetstappen te lopen. Nu hand in hand met Miniman en Prinses, verhalen vertellend over hun geweldige opa!
Ik hoor haar vertellen, de verhalen van vroeger die hij mij ooit vertelde als een meisje van een jaar of tien. Nooit heeft hij de kans gehad om het zijn kleinkinderen te vertellen. Hoe zijn jeugd verliep voor dat hij in de kampen verdween. Dat hij toen wel gelukkig was ook al was er armoede! Ondanks alle verdrietige herinneringen vooral ook veel vrolijke! Zo hadden de kids zo’n prachtige kamer dat ze ons spontaan begonnen uit te lachen toen ze onze badkamer zagen! Vond het personeel van het hotel ze echt superlief! En mocht Miniman zelfs het gehele hotel onderzoeken als een ware speurder en speelde de eigenaar vrolijk mee!
We zijn weer thuis …. na een paar dagen te hebben rondgelopen ‘in de voetstappen van mijn vader’.
Recent Comments