Rare Hollander!

“Alles wit?”
“Ja, alles  wit graag”.
“Rood ook mooi”
“Nee, sorry ik zou het heel fijn vinden als alles gewoon spierwit werd”.
(volgende kamer)
“Hier jij alles wit?”
“Ja, graag hier ook alles helemaal wit”
(trekt een raar gezicht)
“Kom jij mee, buiten kijken”.
“Prima, ik loop wel even met je mee (ik glimlach lief)
“Hier jij alles wit ook?”
“Ja, als je dat zou willen doen graag”.

Een kennis van ons helpt ons schilderen en hij spreekt amper Hollands. Engels, Frans, Duits, Servo Kroatisch, Arabisch en Spaans beheerst hij helaas ook niet dus ik ga het niet redden om alles mondeling uit te leggen behalve dat ik graag het alle kamers en kantoor geheel wit wil zien! Ik zie hem meedenken maar tegelijkertijd denken dat ik maar een maffe Hollandse ben die het gehele pand spierwit wil hebben.

“Wil je koffie”?
“Koffie, lekker!”
“Jij thee drinken, no koffie?”
“Nee, ik lust geen koffie en trek een vies gezicht”!

Ik behoor nu werkelijk tot de mafste die hij ooit ontmoet heeft. De enige die nog geen koffie drinkt uit zijn omgeving is zijn dochter van 3. Die lust ook alleen maar thee! Gelukkig stelt hij mijn kookkunsten wel op prijs! En bekijken we tijdens onze pauze foto’s van zijn gezin, hond en paarden. Dat hebben we dan wel gemeen, onze liefde voor goed eten en onze liefde voor dieren! Zo zie je maar dat je elkaar amper hoeft te verstaan maar toch ontzettend veel gespreksstof kan hebben! (en toen ik net in het kantoor was, was het werkelijk stralend wit! Dan maar een rare Hollander)