Home sweet home

Stitch back home after 9 months

 

Soms zit het tegen, soms zit het mee! Vannacht zat het mee! Na negen maanden wachten was hij er weer. Onze kater Stitch! Geboren al weer een aantal jaren geleden. Na een dramatische bevalling van moeder, op mijn buik! Samen met nog een paar schattige zusjes! We wilden hem graag houden want hij klom en hing het allerhoogst in de gordijnen! En hij ‘praat’, hele verhalen!
En na dat eerste jaar eigenaar te zijn geweest van zowel een stoere baby-kater, zijn moeder en zijn oom, was hij zomaar verdwenen!
Wat hebben we in paniek gezeten, vooral Miniman! Posters opgehangen etc. Inmiddels zijn we deskundigen op kater-Stitch-level en verdwijnt hij elk jaar. Om tegen de winter weer terug te komen! Maar dit jaar duurde het wel heel lang voordat hij op kwam dagen. We hebben hem minstens negen maanden niet gezien! En hij ons dus ook niet.

En wat is er een hoop veranderd. Zijn tuin, zijn schutting, zijn gehele huis. Alles verbouwd! En dan nog erger… een nieuwe hond die behoorlijk kan blaffen tegen katten die hij niet kent! En Stitch kent hij niet dus Harley ging vannacht helemaal uit zijn dak door die veel te grote kater (2x zo groot als het hondje zelf) die zomaar wilde binnen lopen met  veel gemiauw!
Ik kon het niet laten en heb toch Husband even gebeld! Die is nog even wezen kijken naar de ‘verloren zoon’ , ook al was het dan midden in de nacht!
De verloren zoon is terecht. Zijn moeder poes is blij, zijn oom kat is blij!
Kortom; inmiddels weer in bezit van 3 katten, 2 hondjes en een pony! Het lijkt hier wel een kleine boerderij!
Laat het maar gaan vriezen, de winter kan beginnen, Stitch is veilig thuis! Home sweet home!

Neem geen kinderen maar een puppy!

Er zat hier laatst een vriend, vreselijk te twijfelen of er kids moesten komen of niet. De partner wilde pertinent Niet!
‘Maar misschien is het toch wel heel leuk zo’n mensje van jezelf?’
Klopt, maar ik vertelde dat ik de overtuiging heb dat je er wel helemaal voor moet gaan, en dat je voor een groot deel jezelf kwijt raakt.
Tenminste als je het een beetje goed wilt doen, dat opvoeden.
Dus begon ik te vertellen over zwangerschap en wat dat inhoudt. (geloof me… het was echt geweldig en ik had het er graag voor over maar…..)
En dan begint het pas; als je vrienden heerlijk in de kroeg hangen, zit jij thuis met een kleine, wil je dat opgeven?
Wil je het opgeven om heerlijk in de auto te springen en een weekeindje naar Londen te gaan zonder gedoe en geregel?
Wil je de carriere van een van beiden toch zien terugvallen? (wees realistisch heus het gebeurd)
Wil je een andere woning aanschaffen in een kindvriendelijkere omgeving?
Wil je kots, snoeppapiertjes, stinkluiers op de achterbank van je nieuwe auto?
Wil je echt dat je leven draait om thuis eten, moe zijn, suffe huisdieren, snot?
Wil je strakke witte muren met bloemetjes van vingerverf?
Wil je films kijken die totaal niet geschikt zijn voor kids op een tijdstip dat het jouw uitkomt?
Wil je uitslapen? Vrijen? Iets te veel alcohol drinken? Of ongegeneerd een zak chips achterover gooien?
Wil je nachten wakker blijven, troosten, ongerustheid, of onbezorgd leven?
Wil je je altijd verbonden voelen met iemand die je nu nog helemaal niet kent?
Wil je aanmoedigen bij elke sport? Zwetend in een te warm zwembad zitten voor diploma’s?
Wil je die belangrijke meeting missen omdat je kind ziek is?

Ik wilde het allemaal wel en ik geniet met volle teugen van mijn kinderen! Ik heb mijn vrijheid ingeleverd maar er zo veel voor terug gekregen! Dat had ik niet voor mogelijk gehouden!

“Bij jullie gaat het zo leuk, als ik zie hoe jullie zijn, dan denk ik…. dat wil ik ook!!”
“Wil je ook altijd zorgen omdat er bij ons iemand ziek is?”
“Nee, dat zou ik niet aankunnen, maar als ik zie hoe goed dat zelfs gaat….”
“Heb je het er voor over om zo te leven als ik? De kans is altijd aanwezig dat een kindje zich niet goed ontwikkeld maar een zorgenkind is”

De twintig procent twijfel is weg, en er komen geen kids.
Ik persoonlijk vindt het een verstandig besluit. Echt waar, ouderschap is GEWELDIG. Ik zou mijn leven geven voor mijn kids! En ik weet dat er meer mensen zo over denken. Maar als je van te voren had geweten wat je te wachten stond, zou natuurlijk geen ouder het anders doen, maar dan had je je er in ieder geval op kunnen voorbereiden. Of vraag gewoon eens aan ouders wat ze werkelijk vinden, niet alleen maar die vertederende gezellige verhalen, maar de waarheid! Roze wolken bestaan niet!!
(hoewel ik er twee heb hoor)

 

Ondernemers; hoe ver ga je?

Ik las een intervieuw in de Inc. Een intervieuw met Meg Cadoux Hirshberg, de vrouw van Gary Hirshberg. Hij is de ceo van Stonyfield Farm. Ik kende het bedrijf nauwelijks en wist niet wie de eigenaren waren. Maar wat ze zei was heel herkenbaar. Als je druk bent met ondernemen is er nooit tijd voor iets, voor wat dan ook. Het is nooit de juiste tijd voor een gezin, hypotheek, huis, hond, vakantie of iets simpels als uit eten gaan.
Plannen maken wordt moeilijker als het inkomen variabel is, als het er al is, en spaargeld niet toereikend.

Het maakt niet uit hoe hard je prive-leven roept om tijd en geldinvesteringen,  de onderneming roept nog harder om beide.
Het draait alleen nog maar om ‘als-leven’; als we dat contract binnen halen, als we break-even draaien, als we personeel aannemen! Dan kunnen we verder met ons leven.
Als je een onderneming bouwt en vormgeeft dan geef je ook je leven vorm. Je houdt je bezig met de gevolgen, zeker als je gezin en je onderneming jong zijn. Stel je de vakanties en etentjes uit, dan bouw je geen herinneringen op die een relatie of gezin zo de moeite waard maken. Stop je met sporten, dan doe je je gezondheid geweld aan!
Je denkt dat je met een onderneming de baas bent over je eigen leven, je de regie in handen hebt, maar het tegendeel is waar. Ondernemers worden geleefd door hun bedrijf. Er is een continue gevoel van crisis en ieder aspect van ondernemer-zijn vergt meer tijd dan er uren in een dag zitten. Als je geen hoge muur om je heen bouwt, zal de onderneming de baas worden. maar hoe kun je je leven plannen als je niet eens weet wat er de volgende dag gaat gebeuren?

Ondernemers hebben vaak niet de financiele stabiliteit om een normaal leven in te richten, compleet met hypotheek en spaarrekening voor de studie van de kinderen. het eigen salarisstrookje is immers het eerste wat opgeofferd wordt als het even tegenzit. Hoe kun je een solide basis bouwen op een zwak fundament?

En toch gaan we verder….. ook al weten we dat een onderneming nooit volwassen wordt. De intensiteit is medogenloos en het werk nooit af. Net als je denk dat je in wat rustiger vaarwater komt, komen er weer nieuwe plannen. We gaan door naar een nieuwe fase, wat vraagt om weer nieuwe plannen, studie en inlezen. Ondertussen runnen we een gezin en moet er brood op de plank komen. Het werk is Nooit Af.

Hoe was jouw dag vandaag?

-wakker worden en overgeven. (goh, nog steeds ziek? of toch zwanger van minnaar?)
-ontbijten met kids
-slapen
-wakker worden, douchen.
-werken, werken, werken.
-ondertussen met moeder weggeweest (goh, ook ziek)
-thuiskomen in puinbak maar…. met kadootjes (leuk thuiskomen toch?)
-bedden verschonen, gezonde hap op tafel, kletsen
-Miniman helpen met werkstuk (moet morgen ingeleverd pffff)
-tussendoor telefoontjes van klanten beantwoorden en emailtjes wegwerken
-uitnodiging van vriendin voor Najib A.!! (leuk)

En nu gebroken maar alles is weer gelukt! Straks hondjes uitlaten maar nu eerst Thee!!  Heel belangrijk!!
En hoe was jouw dag?

MindBeacon

 

Hyves-terreur

Nou doe ik niet zo veel met hyves. Ik snap ook niet dat mensen een heleboel vrienden toevoegen. Ik vraag me dan af.. of dat je vrienden wel allemaal zijn? Dan moet een verjaardagsfeestje wel behoorlijk uit de klauwen lopen toch? Als al die vrienden langskomen op een avond en ook nog allemaal een kadootje meenemen, dan zou mijn huis een chaos zijn en mijn drank voorraad meer dan op!
Prinses hyved ook, zij heeft ook een heleboel vriendjes. Ik heb gemeld dat ik het erg plezierig zou vinden als ze die ook allemaal kent! Er zit nl volgens mij heel veel gespuis tussen die ik niet in het leven van mijn dochter wil. Ze snapt het! Sterker nog, ze is van de generatie dat ze het bijna beter snapt dan ik. Miniman heeft ook hyves, heeft er een paar vriendjes en voor de rest wat Harry Potter gedoe. Hij is van de generatie, ik spreek mijn vrienden liever life, kunnen we lekker buiten spelen.

Ik ken ook al mijn vriendjes op eentje na. Die heeft me ooit perongeluk toegevoegd omdat hij dacht dat ik iemand anders was. Bleek een vriend van een nichtje te zijn. Die staat er dus nog tussen.
Nu ben ik ook nog Goldmember. Leuk Silly, kan je zien wie je bezoekt! En elke keer als ik nu op hyves zit, niet zo vaak, zie ik weer die ene rotsmoel van dat wijf wat ik niet mag! Sterker nog, als ze in de buurt van mijn auto kwam zou ik heeeel hard gas geven! Ze hyved heel vaak, want heel vaak is het fototje weer anders dan ervoor! De ene keer staat ze er zelf op, de ander keer met iemand anders, of probeert ze schattig te doen door er een suffe peuter bij te gooien. Ik wordt er zo misselijk van! Ik wacht met smart tot mijn hyves account weer normaal is, zonder die stomme Goldmemberstatus want waarom blijft iemand toch zo ziek, om steeds maar te blijven kijken? Get a life

Middernacht

Middernacht, het gehele huis is in rust. Ik ben stiekem mijn bed uit geslopen, hoewel ik denk dat mijn minnaar wel doorhad dat ik weg glipte, onder de lakens vandaan. En zachtjes naar beneden liep om wat drinken voor mezelf in te schenken. Na een dag hard werken en een hartstochtelijke vrijpartij; zijn we moe! Maar iets zit me dwars!
De twee honden, twee katten en twee kinderen liggen te slapen, en dat hadden ook twee volwassenen moeten zijn. Maar in dit geval is het er een! Ikzelf ben nog wakker, alhoewel mijn lijf moe is! Mijn laptop stond op de keukentafel en stond nog aan. En nu zit ik hier in het bijna donker, in de stilte dit stukje te schrijven.

Uitbreiding!!

Vanmorgen ging 4 x de telefoon. Maar ik nam niet op…… (ziek)
Was mijn zusje….. ze heeft vanmorgen het leven geschonken aan een zoon!
Jippie, wat super! Na een prachtige dame nu een zoon! Ik ben blij maar verdrietig tegelijk (verdrietig omdat ik hem niet kan bewonderen voor alle bacterieen hier weg zijn…. gelukkig heeft mijn broertje net via de mobiel op mijn verzoek een foto verzonden….. ben nu al wat minder verdrietig)
Lieve W. wees welkom op deze aarde, je hebt een liefdevol huis en heeeel veel mensen die erg blij zijn met je komst! Een geweldige (kleine) grote zus en veel nichtjes en neefjes om op terug te vallen, mee te spelen en misschien mee te stappen…. maar dat is nog ver weg! Je bent ietsje vroeger dan verwacht dus betekend dit…… Silly mag weer baby shoppen en dat doet ze zoooo graag!! Dikke kus en ik hou van je!

 

Komt een vrouw bij de dokter

Menig hart gaat sneller kloppen en de bios zal wel redelijk vol zitten, want de film van een egotripperrige schrijver is uit. Ik zelf kan hier alleen maar pislink van worden! En heb geen goed woord over voor een klootzak! Ik heb meerdere vriendinnen (gehad) met kanker en ik zou elke vent aan een boom ophangen als ze zouden flikken wat hij heeft gedaan! ( ik heb geweigerd het boek te kopen, vindt het ook zeker geen literatuur!)

Ik weet dat hordes dames en enkele heren zeker met popcorn zullen genieten van de film, net als het boek! Maar ik vind het een zeer laag bij de grond typje!  Vindt het walgelijk dat dit onder de literatuur valt en ik was perplex dat kinderen dit tegenwoordig voor hun boekenlijst mogen lezen!

 

Maffe herfstvakantie

En nu de vakantie is afgelopen…. gaat t weer een beetje!
De vakantie was nog geen dag begonnen, of men lag hier al plat met een virus in bed. Temperaturen van een graadje of 40 was niet normaal gewoon. Daar ging de vakantie en alle leuke plannen. Balen hoor! Geen Parijs en geen Barcelona gezien deze week! Maar wat dan weer wel gelukt is, is de kamer van Prinses! Helemaal opgeknapt en een echte puberkamer, zo eentje waar je lekker kan hangen (lees huiswerk maken). Verder is er veel gesjopt door o.a. Prinses en Miniman. Prinses nieuwe kleding en de Uggs mochten niet ontbreken! En Miniman nieuwe shirts en een giga doos lego!

Om de vakantie niet helemaal te verpesten waren veel paracetamolletjes nodig die wat koorts probeerden te onderdrukken, opdat de kids als nog ouders hadden die in ieder geval konden functioneren door wat eten te maken en wat normaals te communiceren!
Oma bracht gelukkig uitkomst, die heeft een shop en logeer dag ingelast!

Verder was er natuurlijk weer eens een brand gesticht in de duinen van Bergen. (Schoorl) Gelukkig hoefde de bewoners deze keer hun huizen niet uit. Maar ik ben voor een algemeen duin-verbod en een boete voor een ieder die er toch loopt voorlopig! Degene die dit op zijn geweten heeft weet niet wat hij de mensen aandoet, (en de natuur) want het is behoorlijk angstig allemaal! Voor het zelfde ben je het huis kwijt waar je je hele leven hard voor hebt gewerkt! (gelukkig stond de wind richting zee)

Nou, ik hoop dat de volgende vakantie beter is, want ziek zijn is maar niets tijdens een vakantie!